508 milyon yıl önce doğadan yok olduğu düşünülen canlı hakkında elde edilen yeni bilgiler bilim dünyasını ayağa kaldırdı. Soyu tükendi zannedilen o hayvanla karşılaşan araştırmacılar dillerini terse doladı. 16 santimetre boyu vardı. Ters çevirince şok edici manzarayı gördüler.
508 MİLYON YIL ÖNCESİNE AİT
Paleontolog Charles Doolittle Wolcott, ilk kez Britanya Kolumbiyası'ndaki Burgess Shale yataklarında 508 milyon yıl öncesine ait Pikaia fosilleriyle karşılaştı ve bunları 1911 tarihli bir incelemede anlattı. Hayvanın kabaca 6,3 inç (16 santimetre) uzunluğunda olduğu ve düzleştirilmiş, kıvrımlı bir gövdeye ve iki dokunaçla ucunda ve dış solungaçlarla çevrelenmiş küçük bir kafaya sahip olduğu görüldü. Başlangıçta bunların ilkel bacaklar olduğu düşünülüyordu, bu nedenle hayvan bu yapılar aşağıya bakacak şekilde konumlandırıldı.
FOSİLLER ÜZERİNDE ONLARCA YILDIR ÇALIŞILIYOR
2012 yılında, Pikaia fosilleri üzerinde onlarca yıl çalıştıktan sonra araştırmacılar, Pikaia'nın fosilleşmiş iç yapılarını çok detaylı bir şekilde tanımladılar . Karnın yakınında uzun bir ipliğin kan damarı olduğunu belirlediler ve hayvanın sırtının altında uzanan sosis şeklindeki 3 boyutlu yapıyı, muhtemelen iç destek için kullanılan bir sırt organı olarak adlandırdılar; ancak böyle bir organ anatomik olarak fosillerde veya canlılarda görülen hiçbir şeye benzemiyordu. hayvanlar.
TÜM ÇALIŞMALAR ALT ÜST OLDU
Ancak Pikaia fosillerinin başka bir bilim insanı ekibi tarafından 11 Haziran'da Current Biology dergisinde yayınlanan son analizi , bu görüşü ve Pikaia hakkında daha önceki tüm çalışmaları alt üst etti.
Araştırmacılara göre daha önceki anatomik yorumlarda hayvanın yanlış tarafı yukarı bakacak şekilde konumlandırılmıştı. Sırt organı olarak adlandırılan organ aslında karnında bulunuyordu ve Pikaia'nın bağırsağıydı. Varsayılan kan damarı, Chordata filumunda kordalılar olarak bilinen hayvan grubuyla ilişkili bir özellik olan dorsal sinir kordonuydu.
YILANBALIĞI BENZERİ
Omurgalılar, yılanbalığı benzeri neşterler ve gömlekliler veya deniz fışkıranları gibi tüm kordalılar, hayatlarının bir noktasında sırtlarında notokord adı verilen esnek, çubuk şeklinde bir sinir yapısına sahiptir. Dorsal tübüler sinir kordonu da kordatlarda bir özelliktir.
Pikaia'nın başlangıçta bir solucan olduğu düşünülüyordu, daha sonra belirli kasların şekilleri ve anüsün konumu gibi özelliklere dayanarak erken bir kordalı türüne yükseltildi. Ancak uzmanlar Pikaia'nın kordalı aile ağacında tam olarak nereye ait olduğu konusunda kararsızdı.
DOĞRUDAN TORUNLARI YOK
Araştırmanın yazarları, dorsal sinir kordonunun tanımlanmasıyla Pikaia'nın, bugün hayatta olan doğrudan bir torunları olmamasına rağmen, artık tüm kordalıların temel soyunun bir parçası olarak kabul edilebileceğini bildirdi.
Idaho Üniversitesi'nde klinik profesörü olan evrimsel biyolog Dr. Jon Mallatt , Pikaia'yı tersine çevirmenin "her şeyi açıklığa kavuşturduğunu" söyledi . Yeni araştırmaya dahil olmayan Mallatt, 2013 yılında Pikaia hakkında yerleşik (ve baş aşağı) vücut pozisyonundan çalışan bir makale yayınladı.
''GÖZ ÖNÜNDE SAKLANDI''
Mallatt, geriye dönüp bakıldığında gerçeğin "göz önünde saklandığını" ve yön değişikliğinin, Pikaia'nın iddia edilen kan damarı ve sırt yapısının neden diğer kordalılarda yerleşik anatomik özelliklerle çatıştığı hakkındaki soruları çözdüğünü söyledi. "Pikaia birdenbire çok daha az tuhaf hale geldi" dedi.
BAĞIRSAK OLMA İHTİMALİ
Birleşik Krallık'taki Bristol Üniversitesi'nde makroevrim alanında öğretim görevlisi olan Dr. Jakob Vinther , Pikaia için hangi yolun yıllar önce ortaya çıktığını yeniden değerlendiren yeni çalışmanın ortak yazarı Dr. Jakob Vinther, araştırmanın baş yazarı , araştırmacı ve doktora adayı Giovanni Mussini'yi söyledi. İngiltere'deki Cambridge Üniversitesi'nin Yer Bilimleri Bölümü.
Mussini, CNN'e fosillerin daha önceki yorumlarının tekrar gözden geçirilmesinin birçok nedeni olduğunu söyledi. Birincisi, bilim adamlarının sırt organının konumu olduğuna inandıkları bir muamma vardı. Pikaia'nın sözde sırtına yakın bir yere yerleştirilmesi, görünüşe göre organın bağırsak olma ihtimalini ortadan kaldırıyordu.
BOĞAZ BÖLGESİNE KADAR UZADI
Ancak Pikaia baş aşağı çevrildiğinde organın konumu ve özellikleri anatomik olarak daha anlamlı hale geldi. Genişledi ve hayvanın farenksine, yani bağırsağın tipik olarak ağza bağlandığı boğaz bölgesine kadar uzandı. 3 boyutlu durumu, bağırsağın ayırt edici özellikleri olan kimyasal olarak reaktif dokuların varlığıyla açıklanabilir. Diğer Burgess Shale fosillerinde, tipik olarak bağırsak dokusunda bulunan bol miktardaki iyonlar ve reaktif bileşikler, sindirim yapılarının vücudun geri kalanından daha hızlı mineralleşmesine ve dolayısıyla orijinal şekillerinin daha fazla korunmasına neden olur. Araştırmaya göre Pikaia'nın organının içindeki yapılar muhtemelen yutulan yiyecek kalıntılarıydı.
DALGA OLUŞUMU
Ters çevrilmiş bir Pikaia'da, daha önce aşağıya doğru bakan dış solungaçlar, tıpkı modern çamur atlayanlar ve aksolotllardaki dış solungaçlar gibi, artık yukarı doğru açılı hale geldi .
Pikaia'yı çevirmek aynı zamanda bir dalga oluşumunda bir araya gelen kas gruplarının yönünü de değiştirdi. Miyomer adı verilen bu kaslar omurgalılarda önemli bir özelliktir. Pikaia'nın yeni pozisyonunda bu kasların en güçlü esneme noktası sırt boyunca yer alıyor. Bu durum, omurgalı diğer hayvanlardaki miyomerlerin dizilimi için de geçerli.
Mussini, "Bu, Pikaia'nın hareketini modern kordalılarda gördüklerimizle tutarlı kılıyor" dedi.
KAFA KARIŞTIRICI ÖZELLİKLER
Mallatt, bu dorsal sinir kordonunun Pikaia'nın kordalı statüsünü sağlamlaştırdığını ve onu "geleneksel kordalılar olarak kabul ettiğimiz şeyin neredeyse temeline" yerleştirdiğini söyledi.
Mussini, Pikaia'nın anatomisine ilişkin pek çok şeyin gizemini koruduğunu ancak ona yeni bir açıdan bakmanın, kafa karıştırıcı özellikleri hakkında yeni bilgiler sunabileceğini söyledi.
Mussini, "Bu ayrıntıların çoğu yalnızca son 10 veya 12 yılda gün ışığına çıktı" diye ekledi. "2012 tarihli makalenin yazarlarının bu ayrıntıları konuşmaya dahil etmemeleri kesinlikle affedilebilir, çünkü bu devam eden bir çalışma."